مىباشد زيرا عدم و وجود مورد بحث ما عدم و وجود تدريجى مىباشند و عدم و وجودى كه اجتماع آنها بديهىّ الامتناع است عدم و وجود مطلق مىباشند و اين سخن با كمى تأمل روشن مىشود 1 . حركت و تكامل « تكامل » پذيرفتن و به خود گرفتن كمال است و كمال همان فعليتى است كه جسم در محيط فعاليت خود به آن نائل مىشود و به عبارتى ساده‌تر كمال افزايش و زيادتى است كه يك موجودى در محيط هستى و وحدت خود به آن مىرسد 2 .